Şems Suresi

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا

veşşemsi veḍuḥâhâ.

Yemin olsun, güneşe ve kuşluğuna;

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا

velḳameri iẕâ telâhâ.

Işığı onun ardından geldiğinde aya;

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا

vennehâri iẕâ cellâhâ.

Onu (dünyayı) aydınlattığında gündüze;

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا

velleyli iẕâ yagşâhâ.

Onu karanlıkla örttüğünde geceye;

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا

vessemâi vemâ benâhâ.

Göğe ve onu kuran kudrete;

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا

vel'arḍi vemâ ṭaḥâhâ.

Yere ve onu yayıp döşeyene;

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا

venefsiv vemâ sevvâhâ.

Nefse ve ona düzen verene;

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا

feelhemehâ fücûrahâ vetaḳvâhâ.

Ona kötü ve iyi olma yeteneklerini yerleştirene ki,

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا

ḳad efleḥa men zekkâhâ.

Nefsini arındıran elbette kurtuluşa ermiştir.

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا

veḳad ḫâbe men dessâhâ.

Onu kötülüklere boğan da ziyan etmiştir.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ

keẕẕebet ŝemûdü biṭagvâhâ.

Semûd kavmi, hak tanımazlığı yüzünden (peygamberini) yalanladı.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا

iẕi-mbe`aŝe eşḳâhâ.

En azılısı cüretle ileri atıldığında;

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا

feḳâle lehüm rasûlü-llâhi nâḳate-llâhi vesuḳyâhâ.

Allah’ın elçisi onlara, “Allah’ın (mûcize olarak) verdiği deveye ve onun su hakkına dokunmayın” demişti.

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا

fekeẕẕebûhü fe`aḳarûhâ. fedemdeme `aleyhim rabbühüm biẕembihim fesevvâhâ.

Fakat onlar ona inanmayıp deveyi kestiler. Bunun üzerine rableri, günahları sebebiyle onlara ardı arkası kesilmez felâketler göndererek hepsini helâk etti.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا

velâ yeḫâfü `uḳbâhâ.

O, yaptığının sonucundan korkacak değildir.