Cehennem ile İlgili Âyetler

وَأَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ

veaṣḥâbü-şşimâli mâ aṣḥâbü-şşimâl.

Amel defteri solundan verilenler; ne bedbaht o solundan verilenler!

فِى سَمُومٍۢ وَحَمِيمٍۢ

fî semûmiv veḥamîm.

İçlerine işleyen bir ateş ve kaynar su içindedirler.

وَظِلٍّۢ مِّن يَحْمُومٍۢ

veżillim miy yaḥmûm.

Serin ve rahatlatıcı olmayan, kapkara bir duman gölgesindedirler.

لَّا بَارِدٍۢ وَلَا كَرِيمٍ

lâ bâridiv velâ kerîm.

Serin ve rahatlatıcı olmayan, kapkara bir duman gölgesindedirler.

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ

innehüm kânû ḳable ẕâlike mütrafîn.

Çünkü daha önce onlar hazlarına tutsak olmuşlardı.

وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ

vekânû yüṣirrûne `ale-lḥinŝi-l`ażîm.

O büyük günah üzerinde ısrar ediyorlardı.

وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ

vekânû yeḳûlûne eiẕâ mitnâ vekünnâ türâbev ve`iżâmen einnâ lemeb`ûŝûn.

Şöyle diyorlardı: “Sahi biz, ölüp de toprak ve kemik yığını haline gelmişken yeniden mi diriltilecekmişiz?

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ

eveâbâüne-l'evvelûn.

Üstelik gelip geçmiş atalarımız da mı?”

قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْءَاخِرِينَ

ḳul inne-l'evvelîne vel'âḫirîn.

De ki: “Hem öncekiler hem sonrakiler;

لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ

lemecmû`ûne ilâ mîḳâti yevmim ma`lûm.

Bilinen bir günün belirlenmiş bir vaktinde mutlaka bir araya getirilecekler!”

ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ

ŝümme inneküm eyyühe-ḍḍâllûne-lmükeẕẕibûn.

Sonra siz ey yoldan sapmış inkârcılar!

لَءَاكِلُونَ مِن شَجَرٍۢ مِّن زَقُّومٍۢ

leâkilûne min şecerim min zeḳḳûm.

Mutlaka zakkum ağacından yiyeceksiniz.

فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ

femâliûne minhe-lbüṭûn.

Karınlarınızı onunla dolduracaksınız.

فَشَٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ

feşâribûne `aleyhi mine-lḥamîm.

Üstüne de o kaynar sudan içeceksiniz.

فَشَٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ

feşâribûne şürbe-lhîm.

Hem de susamış develerin suya kanmaz içişleriyle.

هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ

hâẕâ nüzülühüm yevme-ddîn.

İşte hesap gününde onların ağırlanması böyle olacak!

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَٰبِيَهْ

veemmâ men ûtiye kitâbehû bişimâlihî feyeḳûlü yâ leytenî lem ûte kitâbiyeh.

Kitabı sol tarafından verilene gelince o, “Keşke” der, “Bana kitabım verilmeseydi de hesabımın ne olduğunu bilmeseydim!

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ

velem edri mâ ḥisâbiyeh.

Kitabı sol tarafından verilene gelince o, “Keşke” der, “Bana kitabım verilmeseydi de hesabımın ne olduğunu bilmeseydim!

يَٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ

yâ leytehâ kâneti-lḳâḍiyeh.

Keşke ölümüm her şeyi bitirseydi!

مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ

mâ agnâ `annî mâliyeh.

Malım bana hiç fayda sağlamadı;

هَلَكَ عَنِّى سُلْطَٰنِيَهْ

heleke `annî sülṭâniyeh.

Güç ve saltanatım elimden çıkıp gitti.”

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ

ḫuẕûhü fegullûh.

(Ve şöyle emredilir:) Onu yakalayıp bağlayın;

ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ

ŝümme-lceḥîme ṣallûh.

Sonra onu alevli ateşe atın!

ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍۢ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًۭا فَٱسْلُكُوهُ

ŝümme fî silsiletin ẕer`uhâ seb`ûne ẕirâ`an feslükûh.

Sonra da (diğerleriyle birlikte) onu yetmiş arşın uzunluğunda bir zincire dizin!

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ

innehû kâne lâ yü'minü billâhi-l`ażîm.

Çünkü o, ulu Allah’a iman etmezdi;

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ

velâ yeḥuḍḍu `alâ ṭa`âmi-lmiskîn.

Yoksulu doyurmayı özendirmezdi.

فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَٰهُنَا حَمِيمٌۭ

feleyse lehü-lyevme hâhünâ ḥamîm.

Bu sebeple bugün burada onun candan bir dostu yoktur.

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍۢ

velâ ṭa`âmün illâ min gislîn.

Yananların akıntısından başka yiyeceği de yoktur!

لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَٰطِـُٔونَ

lâ ye'külühû ille-lḫâṭiûn.

Onu da günahkârlardan başkası yemez.

كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ

kellâ. innehâ leżâ.

Fakat ne mümkün! Bilinmeli ki o (cehennem) alev alev yanan, derileri kavurup soyan bir ateştir.

نَزَّاعَةًۭ لِّلشَّوَىٰ

nezzâ`atel lişşevâ.

Fakat ne mümkün! Bilinmeli ki o (cehennem) alev alev yanan, derileri kavurup soyan bir ateştir.

تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ

ted`û men edbera vetevellâ.

Haktan yüz çevirip uzaklaşmak isteyeni ve mal toplayıp üstüne oturanı kendine çağırır.

وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ

veceme`a feev`â.

Haktan yüz çevirip uzaklaşmak isteyeni ve mal toplayıp üstüne oturanı kendine çağırır.

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًۭا

inne cehenneme kânet mirṣâdâ.

Şüphesiz, azgınlar için barınak olan cehennem pusu kurup bekleme yeridir;

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابًۭا

liṭṭâgîne meâbâ.

Şüphesiz, azgınlar için barınak olan cehennem pusu kurup bekleme yeridir;

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًۭا

lâbiŝîne fîhâ aḥḳâbâ.

Orada (yaptıklarına) uygun bir karşılık olarak kaynar su ve yanan vücut akıntısı dışında bir serinletici, bir içecek tatmaksızın yıllar ve yıllar boyu kalırlar.

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًۭا وَلَا شَرَابًا

lâ yeẕûḳûne fîhâ berdev velâ şerâbâ.

Orada (yaptıklarına) uygun bir karşılık olarak kaynar su ve yanan vücut akıntısı dışında bir serinletici, bir içecek tatmaksızın yıllar ve yıllar boyu kalırlar.

إِلَّا حَمِيمًۭا وَغَسَّاقًۭا

illâ ḥamîmev vegassâḳâ.

Orada (yaptıklarına) uygun bir karşılık olarak kaynar su ve yanan vücut akıntısı dışında bir serinletici, bir içecek tatmaksızın yıllar ve yıllar boyu kalırlar.

جَزَآءًۭ وِفَاقًا

cezâev vifâḳâ.

Orada (yaptıklarına) uygun bir karşılık olarak kaynar su ve yanan vücut akıntısı dışında bir serinletici, bir içecek tatmaksızın yıllar ve yıllar boyu kalırlar.

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًۭا

innehüm kânû lâ yercûne ḥisâbâ.

Doğrusu onlar hesaba çekileceklerini beklemiyorlardı.

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابًۭا

vekeẕẕebû biâyâtinâ kiẕẕâbâ.

Âyetlerimizi yalanladıkça yalanlıyorlardı.

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَٰهُ كِتَٰبًۭا

vekülle şey'in aḥṣaynâhü kitâbâ.

Oysa biz her şeyi kayıt altına almıştık.

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا

feẕûḳû felen nezîdeküm illâ `aẕâbâ.

Tadın artık! Bundan sonra size arttırarak vereceğimiz şey ancak azaptır.