Beled Suresi

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ

lâ uḳsimü bihâẕe-lbeled.

Yemin ederim şu beldeye;

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ

veente ḥillüm bihâẕe-lbeled.

Senin de içinde oturmakta olduğun o kente;

وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ

vevâlidiv vemâ veled.

Ana babaya ve bunlardan meydana gelen çocuklara!

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ

leḳad ḫalaḳne-l'insâne fî kebed.

Hiç kuşkusuz biz insanı zahmetli bir hayat için yarattık.

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ

eyaḥsebü el ley yaḳdira `aleyhi eḥad.

O, hiçbir kimsenin kendisine güç yetiremeyeceğini mi sanıyor?

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا

yeḳûlü ehlektü mâlel lübedâ.

“Pek çok mal harcadım” diyor.

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ

eyaḥsebü el lem yerahû eḥad.

Onu kimsenin görmediğini mi sanıyor?

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ

elem nec`al lehû `ayneyn.

Ona iki göz, bir dil, iki dudak vermedik mi?

وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ

velisânev veşefeteyn.

Ona iki göz, bir dil, iki dudak vermedik mi?

وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ

vehedeynâhü-nnecdeyn.

Ve ona iki yolu göstermedik mi?

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ

fele-ḳteḥame-l`aḳabeh.

Fakat o, sarp yolu göze alamadı.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ

vemâ edrâke me-l`aḳabeh.

O sarp yol nedir, bilir misin?

فَكُّ رَقَبَةٍ

fekkü raḳabeh.

Köle âzat etmektir.

أَوْ إِطْعَٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ

ev iṭ`âmün fî yevmin ẕî mesgabeh.

Veya bir kıtlık gününde yakını olan bir yetimi yahut aç açık bir yoksulu ­doyurmaktır.

يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ

yetîmen ẕâ maḳrabeh.

Veya bir kıtlık gününde yakını olan bir yetimi yahut aç açık bir yoksulu ­doyurmaktır.

أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ

ev miskînen ẕâ metrabeh.

Veya bir kıtlık gününde yakını olan bir yetimi yahut aç açık bir yoksulu ­doyurmaktır.

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ

ŝümme kâne mine-lleẕîne âmenû vetevâṣav biṣṣabri vetevâṣav bilmerḥameh.

Sonra iman edip birbirlerine sabrı tavsiye edenlerden ve acımayı öğütleyenlerden olmaktır.

أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ

ülâike aṣḥâbü-lmeymeneh.

İşte bunlar hakkın ve erdemin yanında olanlardır.

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ

velleẕîne keferû biâyâtinâ hüm aṣḥâbü-lmeş'emeh.

Âyetlerimizi inkâr edenler ise bâtılın ve erdemsizliğin yanında olanlardır.

عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ

`aleyhim nârum mü'ṣadeh.

Onların hakkı, üzerlerine kapatılmış bir ateştir.