Nâziât Suresi

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرْقًۭا

vennâzi`âti garḳâ.

Andolsun (kâfirlerin ruhlarını) şiddetle çekip çıkaranlara,

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشْطًۭا

vennâşiṭâti neşṭâ.

Andolsun (mü'minlerin ruhlarını) kolaylıkla alanlara,

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبْحًۭا

vessâbiḥâti sebḥâ.

Andolsun yüzüp yüzüp gidenlere,

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبْقًۭا

fessâbiḳâti sebḳâ.

Derken, öne geçenlere,

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا

felmüdebbirâti emrâ.

Nihayet işi çekip çevirenlere (ki, mutlaka tekrar diriltileceksiniz).

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ

yevme tercüfü-rrâcifeh.

Büyük bir sarsıntının olacağı o günde o sarsıntıyı, peşinden gelen başka bir sarsıntı izleyecektir.

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ

tetbe`uhe-rrâdifeh.

Büyük bir sarsıntının olacağı o günde o sarsıntıyı, peşinden gelen başka bir sarsıntı izleyecektir.

قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ

ḳulûbüy yevmeiẕiv vâcifeh.

O gün birtakım kalpler (tedirginlik içinde) şiddetle çarpacaktır.

أَبْصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌۭ

ebṣâruhâ ḫâşi`ah.

Onların gözleri (korku ile) inecektir.

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ

yeḳûlûne einnâ lemerdûdûne fi-lḥâfirah.

Şöyle derler: "Biz gerçekten gerisingeriye eski halimize mi döndürüleceğiz?"

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًۭا نَّخِرَةًۭ

eiẕâ künnâ `iżâmen neḫirah.

"Bizler çürümüş kemiklere döndükten sonra mı?"

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ

ḳâlû tilke iẕen kerratün ḫâsirah.

"Öyle ise bu hüsran dolu bir dönüştür" dediler.

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ

feinnemâ hiye zecratüv vâḥideh.

Halbuki o, bir haykırıştan (sûr'un üfürülmesinden) ibarettir.

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ

feiẕâ hüm bissâhirah.

Birdenbire kendilerini mahşerde buluverirler.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ

hel etâke ḥadîŝü mûsâ.

(Ey Muhammed!) Mûsâ'nın haberi sana geldi mi?

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى

iẕ nâdâhü rabbühû bilvâdi-lmüḳaddesi ṭuvâ.

Hani, Rabbi ona mukaddes Tuvâ vadisinde şöyle seslenmişti:

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ

iẕheb ilâ fir`avne innehû ṭagâ.

"Haydi Firavun'a git! Çünkü o azmıştır."

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ

feḳul hel leke ilâ en tezekkâ.

"Ona de ki: İster misin (küfür ve isyanından) temizlenesin?

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ

veehdiyeke ilâ rabbike fetaḫşâ.

Seni Rabbine ileteyim de ona karşı derinden saygı duyup korkasın!"

فَأَرَىٰهُ ٱلْءَايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ

feerâhü-l'âyete-lkübrâ.

Derken Mûsâ O'na en büyük mucizeyi gösterdi.

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ

fekeẕẕebe ve`aṣâ.

Fakat o, Mûsâ'yı yalanladı ve isyan etti.

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ

ŝümme edbera yes`â.

Sonra sırt dönüp koşarak gitti.

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

feḥaşera fenâdâ.

Hemen (adamlarını) topladı ve onlara seslendi:

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ

feḳâle ene rabbükümü-l'a`lâ.

"Ben, sizin en yüce Rabbinizim!" dedi.

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْءَاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ

feeḫaẕehü-llâhü nekâle-l'âḫirati vel'ûlâ.

Allah onu, ibret verici şekilde dünya ve âhiret cezasıyla cezalandırdı.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ

inne fî ẕâlike le`ibratel limey yaḫşâ.

Şüphesiz bunda Allah'tan sakınıp korkan kimseler için büyük bir ibret vardır.

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا

eentüm eşeddü ḫalḳan emi-ssemâü. benâhâ.

(Ey inkarcılar!) Sizi yaratmak mı daha zor, yoksa göğü yaratmak mı? Onu Allah kurmuştur.

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا

rafe`a semkehâ fesevvâhâ.

Onu yükseltmiş ve ona düzen ve âhenk vermiştir.

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا

veagṭaşe leylehâ veaḫrace ḍuḥâhâ.

O göğün gecesini karanlık yaptı, ışığını da çıkardı.

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ

vel'arḍa ba`de ẕâlike deḥâhâ.

Ardından yeri düzenleyip döşedi.

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا

aḫrace minhâ mâehâ vemer`âhâ.

Ondan suyunu ve merasını çıkardı.

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا

velcibâle ersâhâ.

Dağları sağlam bir şekilde yerleştirdi.

مَتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ

metâ`al leküm velien`âmiküm.

Bunları sizin için ve hayvanlarınız için bir yarar kaynağı yaptı.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ

feiẕâ câeti-ṭṭâmmetü-lkübrâ.

En büyük felaket (kıyamet) geldiği zaman, o gün insan yaptıklarını hatırlar.

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ

yevme yeteẕekkeru-l'insânü mâ se`â.

En büyük felaket (kıyamet) geldiği zaman, o gün insan yaptıklarını hatırlar.

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

vebürrizeti-lceḥîmü limey yerâ.

Cehennem, görenler için apaçık bir şekilde gösterilir.

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ

feemmâ men ṭagâ.

Kim azgınlık eder ve dünya hayatını tercih ederse, şüphesiz, cehennem onun sığınağıdır.

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا

veâŝera-lḥayâte-ddünyâ.

Kim azgınlık eder ve dünya hayatını tercih ederse, şüphesiz, cehennem onun sığınağıdır.

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ

feinne-lceḥîme hiye-lme'vâ.

Kim azgınlık eder ve dünya hayatını tercih ederse, şüphesiz, cehennem onun sığınağıdır.

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ

veemmâ men ḫâfe meḳâme rabbihî venehe-nnefse `ani-lhevâ.

Kim de, Rabbinin huzurunda duracağından korkar ve nefsini arzularından alıkoyarsa, şüphesiz, cennet onun sığınağıdır.

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ

feinne-lcennete hiye-lme'vâ.

Kim de, Rabbinin huzurunda duracağından korkar ve nefsini arzularından alıkoyarsa, şüphesiz, cennet onun sığınağıdır.

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا

yes'elûneke `ani-ssâ`ati eyyâne mürsâhâ.

Sana, kıyametin ne zaman kopacağını soruyorlar.

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ

fîme ente min ẕikrâhâ.

Onu bilip söylemek nerede, sen nerede?

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ

ilâ rabbike müntehâhâ.

Onun nihai bilgisi yalnız Rabbine âittir.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا

innemâ ente münẕiru mey yaḫşâhâ.

Sen, ancak ondan korkanları uyarıcısın.

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا

keennehüm yevme yeravnehâ lem yelbeŝû illâ `aşiyyeten ev ḍuḥâhâ.

Kıyameti gördükleri gün onlar, sanki dünyada ancak bir akşam, yahut bir kuşluk vakti kadar kalmış gibidirler.