Mutaffifîn Suresi

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ

veylül lilmüṭaffifîn.

Eksik ölçüp tartanların vay haline!

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ

elleẕîne iẕe-ktâlû `ale-nnâsi yestevfûn.

Onlar, insanlardan ölçerek bir şey aldıklarında tam ölçerler.

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ

veiẕâ kâlûhüm ev vezenûhüm yuḫsirûn.

Kendileri başkalarına vermek için ölçüp tarttıklarında ise haksızlık ederler (eksiltirler).

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ

elâ yeżunnü ülâike ennehüm meb`ûŝûn.

Onlar, o büyük gün için -insanların âlemlerin rabbinin huzuruna çıkacakları gün için- diriltileceklerini akıllarına getirmiyorlar mı?

لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ

liyevmin `ażîm.

Onlar, o büyük gün için -insanların âlemlerin rabbinin huzuruna çıkacakları gün için- diriltileceklerini akıllarına getirmiyorlar mı?

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

yevme yeḳûmü-nnâsü lirabbi-l`âlemîn.

Onlar, o büyük gün için -insanların âlemlerin rabbinin huzuruna çıkacakları gün için- diriltileceklerini akıllarına getirmiyorlar mı?

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ

kellâ inne kitâbe-lfüccâri lefî siccîn.

Doğrusu şudur ki, günahkârların yazısı muhakkak siccîndedir.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ

vemâ edrâke mâ siccîn.

Siccîn nedir, bilir misin?

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ

kitâbüm merḳûm.

O, amellerin kaydedilmiş bulunduğu bir defterdir.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

veylüy yevmeiẕil lilmükeẕẕibîn.

Gerçeği yalan sayanların o gün vay haline!

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ

elleẕîne yükeẕẕibûne biyevmi-ddîn.

Onlar yargı gününü asılsız sayanlardır.

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ

vemâ yükeẕẕibü bihî illâ küllü mü`tedin eŝîm.

Oysa onu, haddi aşan günahkârdan başkası inkâr etmez.

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ

iẕâ tütlâ `aleyhi âyâtünâ ḳâle esâṭîru-l'evvelîn.

Ona âyetlerimiz okunduğu zaman, “eskilerin masalları” der.

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ

kellâ bel râne `alâ ḳulûbihim mâ kânû yeksibûn.

Hayır! Gerçek şu ki, yapıp ettikleri kalplerini kaplayıp karartmıştır.

كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ

kellâ innehüm `ar rabbihim yevmeiẕil lemaḥcûbûn.

Ve gerçek şu ki onlar, o gün elbette rablerinden mahrum kalacaklardır.

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ

ŝümme innehüm leṣâlü-lceḥîm.

Sonra onlar mutlaka cehenneme gireceklerdir.

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

ŝümme yüḳâlü hâẕe-lleẕî küntüm bihî tükeẕẕibûn.

Sonra da onlara, “İşte inkâr etmiş olduğunuz cehennem budur!” denilecektir.

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ

kellâ inne kitâbe-l'ebrâri lefî `illiyyîn.

Hayır hayır! Şüphe yok ki erdem sahiplerinin kaydı illiyyîndedir.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ

vemâ edrâke mâ `illiyyûn.

Bilir misin nedir illiyyîn?

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ

kitâbüm merḳûm.

O, amellerin kaydedildiği bir defterdir; onu Allah’a yakın olanlar görür.

يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ

yeşhedühü-lmüḳarrabûn.

O, amellerin kaydedildiği bir defterdir; onu Allah’a yakın olanlar görür.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ

inne-l'ebrâra lefî ne`îm.

İyiler elbette nimet içindedirler.

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ

`ale-l'erâiki yenżurûn.

Koltuklar üzerinde oturup seyrederler.

تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ

ta`rifü fî vucûhihim naḍrate-nne`îm.

İlâhî lutufların sevincini yüzlerinden okursun.

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ

yüsḳavne mir raḥîḳim maḫtûm.

Onlara mühürlenmiş, mührü de misk olan nefis bir içki sunulur. Yarışanlar, işte bunlar için yarışsınlar.

خِتَٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَٰفِسُونَ

ḫitâmühû misk. vefî ẕâlike felyetenâfesi-lmütenâfisûn.

Onlara mühürlenmiş, mührü de misk olan nefis bir içki sunulur. Yarışanlar, işte bunlar için yarışsınlar.

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ

vemizâcühû min tesnîm.

O içkinin karışımı tesnîmden, yani Allah’a yakın olanların içecekleri bir ­kaynaktandır.

عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ

`ayney yeşrabü bihe-lmüḳarrabûn.

O içkinin karışımı tesnîmden, yani Allah’a yakın olanların içecekleri bir ­kaynaktandır.

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ

inne-lleẕîne ecramû kânû mine-lleẕîne âmenû yaḍḥakûn.

Günahkârlar (dünyada) iman edenlere gülüp dururlardı.

وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ

veiẕâ merrû bihim yetegâmezûn.

Yanlarından geçtiklerinde birbirlerine kaş göz ederlerdi.

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ

veiẕe-nḳalebû ilâ ehlihimü-nḳalebû fekihîn.

Sonra kendi çevrelerine dönerken neşe içinde dönerlerdi.

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ

veiẕâ raevhüm ḳâlû inne hâülâi leḍâllûn.

Müminleri gördüklerinde, “Bunlar gerçekten yollarını şaşırmış kimseler!” derlerdi.

وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَٰفِظِينَ

vemâ ürsilû `aleyhim ḥâfiżîn.

Oysa onlar, müminleri koruyup gözetmekle görevlendirilmiş değillerdi.

فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ

felyevme-lleẕîne âmenû mine-lküffâri yaḍḥakûn.

Ama o gün de müminler kâfirlere gülecekler.

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ

`ale-l'erâiki yenżurûn.

Koltuklarına kurulup, “Kâfirler yaptıklarının cezasını buldular mı?” diye etrafa bakacaklar.

هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ

hel ŝüvvibe-lküffâru mâ kânû yef`alûn.

Koltuklarına kurulup, “Kâfirler yaptıklarının cezasını buldular mı?” diye etrafa bakacaklar.