6.
Ravi: Abdullah İbnu Malik İbni Buhayne
Resulullah (sav) namazda secdeye gidince ellerinin arasını, koltukaltı beyazlıkları görününceye kadar açardı.
Buhari, Ezan 130
Müslim, Salat 235 (495)
Nesai, İftitah 62, (2, 212)
9.
Ravi: Ebu Humeyd es-Saidi
Resulullah (sav) rüku yapınca itidali muhafaza eder, başını (yukarı) dikmez, (aşağı da) eğmezdi. Ellerini dizkapaklarının üzerine koyardı. Secde için yere eğilince adalelerini koltuk kısmından yana açardı. Ayaklarının parmaklarını da aralardı.
Nesai, İftitah 96, (2,137)
138, (2,211)
İbnu Ömer (ra) secde ettiği zaman ellerini, yüzünü koyduğu şeyin üzerine koyardı. Ben O'nu çok soğuk bir günde gördüm, ellerini (giymekte olduğu) bürnusunun altında çıkarmış çakılların üzerine koymuştur.
Muvatta, Kasru's-Salat 59, (1, 163)
İbnu Ömer (ra) şöyle derdi: "Hasta kimse secde etmeye muktedir olamazsa başıyla ima eder, alnına herhangi bir şey kaldırmaz."
Muvatta, Kasru's-Salat 74, (1,168)
Tercüme ve şerh Prof. Dr. İbrahim Canan'ın "Kütüb-i Sitte Muhtasarı Tercüme ve Şerhi" adlı eserine aittir; telif hakları müellif ve yayıncısındadır. Metin sitemizin kendi arşivinden alınmıştır. Her rivayette kaynak künyesi gösterilir.
Kaynak: İbrahim Canan, "Kütüb-i Sitte Muhtasarı Tercüme ve Şerhi", Akçağ Yayınları, Ankara.