Hediye Hakkında

Resulullah (sa) buyurdular ki: "Hediyeleşin, zira hediye, kalpteki kuşkuları giderir. Komşu kadın, komşusu kadından gelen (hediyeyi) hakir görmesin, bir koyun paçası parçası olsa bile."

Resulullah (sa), hediyeyi kabul eder, ona karşılıkta bulunurdu.

Resulullah (sa) buyurdular ki: "Bana bir koyunun inciği kadar ayağı hediye edilse kabul ederim, böyle bir yemeği yemeye çağrılsam icabet ederim."

Kisra, Resulullah (sa)'a, bazı şeyler hediye etti. Aleyhissalatu vesselam ondan bu hediyeleri kabul etti. Diğer krallar da ona hediyede bulundu­lar, o da onlardan bunu kabul etti.

Resulullah (sa)'a bir hediyede bulunmuştum. Bana: "Müslüman mı oldun?" diye sordu. "Hayır!" dedim. "Ben müşriklerin hediyesini almaktan menolundum!" buyurdular (ve hediyemi almadılar).

Bir bedevi Resulullah (sa)'a, genç bir deve hediye etti. Resulullah (sa) ona makubil altı genç deve verdi. Bedevi, memnun kalmadı. Bu hal, Aleyhissalatu vesselam'a ulaştı. Allaha hamd ü senadan sonra: "Falan kimse bana bir deve hediye etti. Ben ona mukabil altı deve verdim. Buna rağmen memnun olmamış. [Allah'a] yemin olsun, [şu gün­den sonra Muhacirler], Kureyşliler, Ensariler, Sakifliler veya Devsliler dışında kimseden hediye almamaya azmettim." buyurdular.

Resulullah (sa) buyurdular ki: "Kim bir kimse için şefaatçi olur, o da bu şefaatine karşı bir hediyede bulunursa hediyeyi kabul ettiği taktirde, riba kapılarından büyük bir kapıya girmiş olur."

Ben ehl-i suffadan bir kısım insanlara yazı ve Kur'an'ı öğretmiştim. Onlardan bir adam bana bir yay hediye etti. Ben de: "(Bu yay) benim için (büyük) bir mal değil, onunla Allah yolunda atış yaparım, gidip Resulullah (sa)'a soracağım" dedim. Gidip sordum: "Ey Allah'ın Resulü!" dedim, "kendilerine yazı ve Kur'an öğrettiğim kim­selerden biri bana bir yay hediye etti. Bu benim için bir mal da değil. Ben onunla Allah yolunda atış yaparım!" dedim. Aleyhissalatu vesselam bana: "Eğer ateşten bir takı takınmayı seversen kabul et!" diye cevap ver­di.